• image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • Mooi!
  • Tulpjes
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • Kwal
  • image

Kampkrant Gidsen & Verkenners 2018

Hallo Allemaal,

Hieronder kunnen jullie vanaf zaterdag 7/7 alles lezen over het zomerkamp van de Gidsen & Verkenners!

Vrijdag 6 Juli

De laatste avond voor het kamp. De meesten zullen wel al de rugzak klaar hebben staan voor vertrek, maar niet zo bij de schrijver van dit stuk. De laatste voorbereidingen zijn getroffen en een mooi piratenspel ligt al klaar om gebruikt de worden. De tas pakken, dat gaat straks wel gebeuren. Is sowieso elk jaar weer laatste minutenwerk, dus waar zou ik me druk om maken. Dit heb ik al zo vaak mee gemaakt. Straks hoort dit kamp toe tot de herinneringen van alle deelnemers. Ook zij zullen straks een keer gaan zeggen: "heb ik me daar nu voor druk gemaakt?" "Het viel toch allemaal wel mee!" Maar goed, een beetje spanning voor het kamp is nooit verkeerd. Dat maakt straks ook het kamp tot die mooie belevenis wat het ook moet zijn.

Ik wens iedereen een hartstikke mooi kamp toe en ben benieuwd naar alle ervaringen.

Tot morgen, Arno

 

Zaterdag 7 Juli

Het lang verwachte kamp begon vanmorgen tegen 10:00 uur met het inladen van de vrachtwagen. Dit is een jaarlijks terugkerend ritueel, waarbij al snel duidelijk dat enige routine een helpende hand is. Ondanks dat de welpen en kabouters ook al bezig waren met inladen van hun aanhanger voor het kamp, liep het laden van zowel vrachtwagen als aanhanger geen vertraging op. Het liep zelfs heel goed langs elkaar door. Het enige waar we nog op moesten letten is dat we ons niet vergisten waar dat alles ingeladen zou worden.  Een vergissing is gelukkig tijdig opgemerkt, dus geen fouten aan die kant. Met de opbouw van het kamp hebben we ook niets gemist, of extra ontdekt, dus het zal allemaal wel goed gelopen zijn.

Helaas kregen we op het kampterrein te horen dat er wegens droogte geen kampvuur gemaakt mag worden. Zal dit dan het eerste kamp zonder kampvuur worden? We hadden het wel verwacht, maar het blijft natuurlijk jammer. Ook jammer is dat we het aggregaat niet mogen gebruiken.  Volgens de gemeente mag dat alleen bij evenementen en dan moet je een evenementenvergunning hebben. Dus helaas, deze hebben we voor niets meegesleept. De kampkrant loopt daar echter geen gevaar door, want we kunnen bij de kampstaf gebruik maken van stroom en van de wifi.

Voor de kampopbouw werd eerst de grote witte tent opgezet, gevolgd door 2 rondo’s. De gidsen hadden er zin in, want hun tent stond in no time. De verkenners volgden en maakten daarna een start met de keuken, waarbij ook de gidsen een helpende hand uitstaken. Ook hier een helaas, want de eerste 2 driepoten moesten opnieuw. Deze waren niet stevig genoeg en die keuken moet toch een hele week houden. Maar, oefening baart kunst en uiteindelijk stonden er een aantal stevige driepoten.

Op dit moment zijn Nienke en Iza bezig met het maken van het eten, waarbij een keuze bestond tussen 3 soorten soep en broodjes met knakworst en/of met saté. Dat gaat er wel in, al is het nog niet zover. De overige verkenners en gidsen zitten al vol smacht te wachten op het eten. Hierbij zitten ze nog netjes verdeeld over een gidsentafel en een verkennerstafel.

Het kampterrein gaat er langzaam weer uitzien als een thuis voor de komende week. De keuken is nog niet af, maar dat is normaal gezien een werkje voor de zondag.

Qua EHBO hebben we al een bloedneus achter de rug en een splinter. Gelukkig geen ernstige zaken, maar dat zijn we ook niet van plan.

Groetjes en tot morgen.

Zondag 8 Juli

Gisteravond werd het helaas echt duidelijk: geen kampvuur deze week vanwege de extreme droogte. Het was te verwachten, maar het is natuurlijk wel jammer. Daarom hebben we gisteravond de dag afgesloten rondom wat benzinelampjes en theelichtjes in een glas. Gezellig, maar je mist wel wat.

Vanochtend hebbe we tot 09:00 uur uitgeslapen. Er kwam wel wat geluid uit de tenten, maar er was nog niemand voor de staf uit de tent.

De keuken werd vandaag afgebouwd. Nu meer met het idee om schaduw te hebben, want de zeilen waren zo groot dat regen wel voor problemen zou kunnen zorgen. Maar de buienradar en weeronline gaven beiden droog weer aan. Daar geloven we dus maar in.

Zoals verwacht was het vandaag een snikhete dag. We hebben daarbij geluk dat we ect in het bos staan, tussen de bomen in. Dat geeft in ieder geval de hele dag genoeg schaduw. Met de wind erbij was het goed uit te houden.

Gisteravond kregen we van de kampstaf te horen dat we vandaag de wc’s en de douches moesten poetsen. Dat was tevens de enige keer dat we de algemene ruimtes moeten poetsen. Er zijn op dit moment 24 groepen op het kampterrein, dus de taken zijn goed onderling verdeelt.

’s Middags stond een waterhonkbalspel op het programma. De honken bestonden uit een drietal badjes, gevuld met water. Als aanloopbaan was er een zeepbaan. Voor sommigen was dat een lekkere afkoeling, anderen liepen heel behoedzaam over de baan, om maar niet nat te worden. Het spel was wel helaas in de volle zon, waardoor iedereen snel door de energie heen waren. Die energie kwam weer terug na het spel, toen de verkenners en gidsen de toestemming kregen om met de emmers te spelen. In no time was iedereen nat, waarbij er natuurlijk een aantal uitschieters waren. Vooral Stijn, Sam en Hannah waren doorweekt. Glen had de waterpomp ontdekt en pompte met volle energie de emmers weer vol.

 

In de tussentijd wordt er al aan het avondeten gewerkt. Vandaag zijn dat aardappels, rode kool en hamburgers. Hiervoor kunnen we gebruik maken van een gasbarbecue, die door de ouders van Julia werden nagebracht. Alles verloopt dus lekker en iedereen heeft het naar de zin. Morgen staat de hike op het programma. Dat gaat een aardige tocht worden, maar wel met veel bezienswaardigheden. Maar, daar zullen we morgen over berichten.

 

Maandag 9 Juli

De wekker ging vanochtend al rond 07:45 uur. Voor ons kamp erg vroeg, we zijn normaal niet van de vroege ochtenden. Maar, zoals gisteren al gemeld: vandaag stond de hike op het programma. Vandaag zou het grootste deel gelopen worden, 19 km. Alle verkenners en gidsen kregen vanochtend de mogelijkheid om de rugzak te laten controleren door de staf. Dat heeft in enkele gevallen weer wat kilo’s gescheeld, want er zaten toch spullen in, die voor de hike niet echt nodig waren.  Niet iedereen maakte hier gebruik van, want er zaten natuurlijk ook een aantal oude rotten bij. Die wisten wel wat ze wel of niet mee kunnen nemen. Een kilootje extra namen ze dan ook op de koop toe.

 

De hike vertrok vanaf het station in Nijmegen. Dat betekende dat iedereen eerst met de auto’s naar Nijmegen gebracht moest worden. Dit betekende dat 2 van de 3 auto’s 2 ritjes moesten doen. En dat betekent natuurlijk weer dat er op elkaar gewacht moest worden om te vertrekken. Gelukkig is het station van Nijmegen binnen een kwartiertje – 20 minuten te bereiken.  De staf, die mee is met de hike bestaat uit Evelien, Julie en Rianne. Op het kampterrein blijven achter: Evie, Renate en Arno. Zij zorgen voor de verzorging  van de tocht en voor het eten. Ook de tentjes gaan met de auto’s mee. Dit omdat de afstand voor de meesten toch wel erg lang is. Door wat gewicht te besparen, wordt ook wat energie bespaart.

 

Iets na de klok van 11:00 uur was dan ook het echte vertrek van de hike van 2018. Deze hike is een tocht, die al zeker 40 jaar oud is en die in 2015 weer van stal is gehaald. Dat was allemaal te regelen bij de kamphut op het kampterrein. De bedoeling is dat de lopers ook daadwerkelijk de route afleggen en dat er onderweg voor bewijzen gezorgd moet worden in de vorm van foto’s en antwoorden op vragen. Aan het eind van de tocht moet de groep zich dan weer melden bij de kamphut, waar dan ook de uitreiking van de insignes plaatsvind. Dit is voor de meesten wel een uitdaging om de hike zo goed mogelijk te doen. Er werd dan ook  vol goede moed gestart.

 

Het eerste deel van de tocht leidt naar de Waalbrug bij Nijmegen. Hier heb je een fantastisch beeld van de Waal, die onder je door stroomt. Daarna ging de tocht verder  naar het kerkje van Persingen. Hier was een eerste echte rustpauze, waar een appeltje er wel in ging. De lopers hadden tot nu toe goed gelopen, alles ging nog prima. In het kerkje was de mogelijkheid om de toren te beklimmen. De beheerder was zelfs zo vriendelijk om de klokken te luiden tijdens het bezoek. Stijn en Roel hebben dat geweten. Een klok van dichtbij maakt toch wel erg veel geluid. Verder was er in het kerkje een kleine museum, waarin scouting centraal staat. Een leuke rustpauze dus.

 

Na Persingen ging de tocht verder naar een Canadese begraafplaats. Onderweg daarheen is de groep nog tweemaal gespot door de verzorgers, waardoor er onderweg ook nog tijd was voor wat drinken een wafeltje en een snoepje. Ook de lunch werd hier gebruikt. De vermoeidheid begon hier wel al toe te slaan, want het was toch wel een hele trippel geweest. Maar goed, een goede pauze sterkt de jonge benen weer genoeg om daarna ook het laatste stuk aan te kunnen. Voor het vertrek werd de groep wel nog geplaagd door een paar druppeltjes regen, maar dat kon uiteindelijk de sfeer niet negatief beïnvloeden. Daar was de groep voldoende voor gesterkt, compliment!

 

Het laatste stuk leidde de groep naar Mook, alwaar ze bij scouting Don Bosco Mook voor de nacht te gast zijn. Het eten was al klaar voordat de groep in Mook was aangekomen. Ze hadden nog een 10 minuutjes voor de boeg. Daardoor kon vrij snel na aankomst ook lekker gegeten worden. Hoe het eten bevallen is (macaroni), is nu nog niet te zeggen. Arno is op het kampterrein achter gebleven om de kampkrant te maken en Renate en Evie bevoorraden de groep nu.

 

 

Een paar opmerkingen tijdens de tocht:

-          Daantje: het was ver en vermoeiend, maar wel erg leuk

-          Stijn en Roel: waren niet kapot te krijgen

-          Glen, was vandaag een van de koplopers van de tocht.

Overige opmerkingen over de tocht hopen we in de kampkrant van morgen weer te kunnen melden. Tot morgen.

 

Dinsdag 10 Juli

Omstreeks 10:10 uur arriveerde het ontbijt op de overnachtingsplaats in Mook. De verkenners en gidsen hadden hun tenten inmiddels afgebroken en ingepakt. Het eten kwam dus goed op tijd voor de hongerige magen. Rond 11:30 uur vertrok de groep vanaf het kampterrein in Mook voor de laatste 11 kilometer van de hike.

 

De route ging vanaf Mook naar de Mokerheide, waar een foto gemaakt moest worden bij de Mokerschans. Dit is een uitzichtpunt op de Mokerheide. Deze foto moest later dienen als bewijs dat de groep hier is geweest.

 

Helaas heeft Glen de tocht niet kunnen afmaken. Hij zwikte z’n enkel om. Gelukkig was het niet ernstig, maar doorlopen zou niet verstandig zijn. Daarom werd de nood-auto ingezet om hem weer terug naar het kampterrein van Overasselt te brengen.

 

Vanaf de Mokerheide ging de tocht langs het Maas-Waal kanaal naar Heumen en vervolgens werd het laatste stuk naar het kampterrein afgelegd. Ter hoogte van het Maas-Waal kanaal was het even slecht weer. Veel wind en miezer regen. Niet leuk om door te lopen, maar er klaagde niemand. Wat een doorzetters!

 

Eindelijk terug op het kampterrein begon het te gieten. Gelukkig was iedereen op tijd om in de keuken van het terrein te kunnen schuilen. Een groep uit Heerlen had minder gelukkig en kreeg de volle laag. Op het kampterrein bleek de afwas van vanmorgen al gedaan te zijn en was er dus meteen tijd om de inwendige mens weer te versterken. Hierna moest nog een laatste verplichting voor de route gedaan worden: er moest nog een foto gemaakt worden bij de ruïne. Nu was de tocht echt achter de rug.

 

We gingen daarna samen naar de Hut om in het boek te kunnen inschrijven wie de tocht had gelopen en als hoeveelste. Sinds de tocht ontwikkelt was, werd dit in een logboek bijgehouden. Het oude logboek is daarvoor niet meer beschikbaar, maar er is een nieuw logboek gemaakt, waarbij de telling door is gegaan, waar het oude gestopt is. We gingen vandaag over de 1800 heen.

Na het eten moesten we weer naar de Hut terug. Bij de kampvuurcirkel werden voor alle deelnemers certificaten en insignes uitgedeeld, die je alleen krijgt als je de tocht daadwerkelijk gelopen hebt. Dit alles werd uitgereikt door een scouting veteraan in hart en nieren. Hij vertelde hoe de tocht vroeger gelopen werd, maar vond dat het vandaag de dag toch een grotere prestatie was. Nu had je de mogelijkheid om dit met heel veel vervoersmiddelen te doen, die er vroeger niet waren. Ondanks dat we nu die mogelijkheden hebben, hebben de deelnemers er toch voor gekozen om die niet te gebruiken en gewoon te voet te gaan. Dat was een compliment extra waard.

Eigenlijk had Daantje vandaag aangegeven om wel in de kampkrant te willen schrijven. Door het uitgelopen programma is met haar afgesproken dat ze morgen dan wat schrijft.

Tot morgen

Woensdag 11 Juli

De tekst van de kampkrant is vandaag afkomstig van Daantje. Voor de rest hebben we wat foto’s toegevoegd om een kleine impressie te kunnen geven van de themadag.

 

Beste ouders

Vandaag  was thema dag.

We hadden  3 teams  zwart, zilver en goud. We moesten allerlei  verschillende soorten spelletjes doen. Er hingen aan de keuken ballonnen met de kleur van jouw team. In de ballonnen  opdrachten, BV: sta 10 minuten lang op een been, pionneer een drie poot.  En daarmee verdiende je goudklompjes  en  toen gingen we naar de kaart  om ons bootje te verplaatsen  en om de goudklompjes in ons doosje te stoppen. Daarna ging je weer naar de ballonnen  om een ballon kapot te prikken en ging je weer door met de opdracht. Toen het spel afgelopen was had team zwart gewonnen, team goud en zilver stonden gelijk, dus we moesten darten om te kijken wie wint. Team zilver had 109 punten en goud had 82 punten dus zilver werd 2de en goud werd 3de. Na het spel ging de staf vertellen wat we met de goudklompjes moesten doen.  We moesten van de goudklompjes eten kopen. De staf had allemaal spullen gekocht zoals komkommer, macaroni  en kip en nog meer. Team zwart had rijst met ei en kruiden en groenten. Team zilver had macaroni gemaakt en team goud had gepofte aardappelen met vlees en soep hat was allemaal even lekker en iedereen heeft zijn best gedaan.

GR Daantje en Floortje

 

 

 

Donderdag 12 Juli

Aansluitend aan het verhaal van Daantje van gisteren, hebben we nog een piratenspel gedaan. Dit was een spel, waar nogal wat uitleg voor nodige was. Ook was het een beetje mysterieus. Daarom is enige uitleg waarschijnlijk wel op z’n plaats.

 

De groep werd in 3 groepjes verdeeld: de Boekaniers, de Kapers en de Vrijbuiters. Elke groepje kreeg de opdracht om zoveel mogelijk grondstoffen te verzamelen. Er waren 4 verschillende grondstoffen: goud, zilver, diamant en piratenschatten.  Het had voordeel om een keuze te maken wat je zou gaan  verzamelen. Per 4 goudstukken, werd bv. een 5e gratis erbij gegeven. Het kan dan natuurlijk zijn dat een andere groep hetzelfde gaat verzamelen, maar dan moet je misschien je tactiek gaan veranderen. Dan kwam er nog wat bij, waardoor het spel opeens een andere wending zou kunnen krijgen: je kon elkaar nog aftikken. Zo waren de Boekaniers sterker dan de Kapers, die weer sterker waren dan de Vrijbuiters. De Vrijbuiters echter, waren weer sterker dan de Boekaniers. Als je afgetikt was en je kaartje daarbij moest afgeven, dan kreeg je bij de staf een nieuw kaartje. Dat kon echter een ander kaartje zijn, dan je net had verloren. Hierdoor zat je opeens in een andere groep en moest je opeens andere grondstoffen gaan zoeken. Of je kon je natuurlijk laten aftikken, in de hoop dat je weer een kaartje van je oorspronkelijke groep zou krijgen. Kortom: een spel, waarbij de uitkomst vlak voor het einde opeens nog eens kon veranderen. Het spel verliep leuk en verrassend. Op het eind waren er geen Vrijbuiters meer, een hele grote groep Kapers en een klein groepje Boekaniers. Toch won het groepje Boekaniers. De rest was waarschijnlijk vergeten dat het er toch in eerste instantie om ging om zoveel mogelijk grondstoffen te verzamelen. Misschien leuk om ook eens op een woensdagavond te spelen en te kijken wat er dan als uitkomst is.

’s Nachts was nog een nachtspel, waarbij onze hoofdpiraat geholpen moest worden om de schatkist terug te vinden. Helaas hadden de verkenners het erg bont gemaakt door niet naar de staf te luisteren, waardoor besloten werd het nachtspel alleen met de gidsen te spelen. Een compliment voor de gidsen, zoals ze het spel gespeeld hebben, maar ook hoe rustig ze dit gespeeld hebben. Kunnen de verkenners echt een voorbeeld aan nemen.

Donderdag zou de zwemdag worden. Normaal gezien is donderdag de themadag, maar gisteren was het eigenlijk te fris om te zwemmen. Vandaag steeg het kwik alweer tot ca. 27 graden, waardoor dit de beste dag was voor het zwemmen. De groep is nu nog bij het water, maar de redactie van de kampkrant draait volop door. Daardoor helaas maar een paar foto’s, maar zo te zien vermaakt iedereen zich best.

 

Op het moment van het schrijven van de kampkrant kunnen we melden dat in de bovenste regionen de volgende scouts zich bevinden:  Ivo, Sam, Floortje, Iza, Lieke en Hannah. Zij zijn allemaal net boven de 30 punten uitgekomen. Bij de overige scouts is de laagste score: 24. Het zit dus eigenlijk allemaal nog heel dicht op elkaar. Sinds gisteren is er ook een verschuiving aan het ontstaan, dus er kunnen nog  heel wat dingen veranderen.

Jammer genoeg begint het eind van het kamp er al aan te komen. Maar gelukkig hebben we vandaag en morgen nog, maar zaterdag zal dan toch echt het kamp ten einde komen. We gaan er samen nog een leuk vervolg van maken.

Vrijdag 13 Juli

Gisteravond werd de dagtotem uitgereikt, maar er werd ook nog een spel gedaan, die bij de dagtotem van vrijdag zou horen. Er kan wel al gezegd worden dat de race om de kamptotem nog een aantal wendingen heeft gemaakt en dat het spannend tot het eind blijft wie deze uiteindelijk zal winnen.

 

Vrijdagochtend begon de dag voor de meesten wat later, want iedereen mocht na de vermoeienissen van de afgelopen week uitslapen. Alleen de mensen die echt naar de wc moesten, hadden hier geen profijt van. Jammer genoeg was vanochtend de wekker van een van onze buurgroepen wat erg overenthousiast, waardoor we een hele tijd de wekgeluiden van die groep moesten trotseren. Zelfs voor de wakkeren onder ons was het al vervelend.

 

Maar goed, niet teveel geklaagd (dat hebben we vanochtend al gedaan), er moesten nog punten verdient worden voor de kamptotem. Zoals de meeste jaren is het nu op de laatste dag nog niet duidelijk wie deze gaat winnen. Dat houd een beetje onderlinge competitie gaande.

 

We begonnen met een estafettespel op het hete veld. Dit verliep spannend. Zelfs zo spannend dat Stijn, bij het controleren van een aantal knopen, bijna vergat dat er nog een wedstrijd te winnen was. Met al z’n energie wist hij Daantje voor te blijven, waardoor hij goede zaken had gedaan voor z’n eigen groepje. Nu was het wel even tijd voor een lekker stuk watermeloen. Deze had ons al een heel aantal dagen zitten aankijken met oogjes, die riepen: “Eet mij op, eet mij op”, Nu was het dus de tijd om hem helemaal op te peuzelen.

 

Na de lunch was er een groot spel, dat over alle kampterreinen verspreid lag. De groep werd in 3 groepjes verdeeld. Deze kregen een kaart van het totale terrein in Overasselt en moesten met aanwijzingen proberen te achterhalen waar allemaal nieuwe aanwijzingen lagen voor het doen van een aantal opdrachten. Ook dit spel was van belang voor het behalen van de kamptotem. Ten tijde van het schrijven van deze kampkrant is de strijd om de kamptotem  bijna beslecht. Er kunnen nog kleine veranderingen komen, maar dat zal de tijd uitwijzen.

 

Helaas is de redactie van de kampkrant er niet bij met de uitreiking van die felbegeerde kamptotem, maar we zijn ervan overtuigd dat iedereen de uitslag morgen snel zal vernemen.

 

Graag tot de kampkrant van het volgende jaar.