• image
  • image
  • image
  • Tulpjes
  • image
  • image
  • image
  • Kwal
  • image
  • image
  • Mooi!
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Kampkrant Gidsen & Verkenners 2019

 

Hallo Allemaal,

Hieronder kunnen jullie vanaf zaterdag 6/7 alles lezen over het zomerkamp van de Gidsen & Verkenners! Helaas is het steeds verder naar onder scrollen hoe verder we in de week zitten. Onze excuses daarvoor. Hierdoor krijgen jullie wel een beter beeld van ons kamp en kunnen jullie door de geplaatste foto's ook een kleine impressie van ons kamp krijgen.

Zaterdag 6 Juli

We gaan deze week een reis maken, door de tijd. We beginnen aan het begin, zo'n 13,8 miljard jaar geleden. Er was nog niets in die tijd. Tijd?, zelfs de tijd was er nog niet. Er was dus geen begin en geen einde. Toch was er opeens een enorme knal. Uit het niets was deze knal geboren. En toen was er opeens materie. Deze materie zat zo dicht op elkaar dat de enige mogelijkheid was dat deze zou gaan uitdijen. Dat uitdijen ging met enorm veel geweld gepaard. Alle protonen, neutronen, electronen zaten enorm dicht op elkaar en wilden alleen maar zo snel mogelijk uit elkaar. Hierbij kwam een onvoorstelbare energie kwijt. Er heersten temperaturen, die hierna nooit meer zouden voorkomen. Door de compactheid van de materie was er een zwaartekracht, die zo sterk was dat de eerste miljoenen jaren zelfs het licht geen weg naar buiten vond. Maar, zoals jullie al horen, was er heel veel aan het gebeuren. Dat betekende dus ook dat de tijd was geboren. Vanuit het niets was materie en tijd geboren en waarom? Omdat het kan. Omdat het kan, zou dit ooit gebeuren, zelfs toen er nog geen tijd bestond.

Net zoals de oerknal uit het niets ontstond, zal ook ons kampterrein uit het niets ontstaan. Nu staat er nog niets en zaterdag zullen we uit dat niets een verblijfplaats maken voor onze reis door de tijd van 6 juli t/m 13 juli.

Iedereen alvast heel veel plezier met de voorbereidingen voor het kamp

 

 

Het ging op het kamp zoals het met de Big Bang ging. Eerst was er niets. En opeens was er materie, in ons geval in de vorm van het vrachtwagentje dat onze spullen vervoerde. De vrachtbus was de enige materie op ons kampterrein en opeens was er een kampterrein. Er waren verkenners, gidsen, stafleden, tenten, pionierpalen en noem maar op. Langzaam, maar zeker ontstond uit dit alles een bevolkt kampterrein, waar wij de komende week zullen vertoeven.

 

Net als bij de Big Bang was er veel hitte. Het kwik steeg tot 26 – 28 graden Celsius. Voor de kampopbouw was dat even doorzetten. De gidsen waren als eerste klaar met hun tent. Zij trokken de tent al in voordat deze goed en wel stond. De laatste haring moest nog de grond in, maar de gidsen waren al helemaal ingericht. Bij de verkenners liep dat wat langzamer, dan moet je helemaal terug.de samenwerking was nog niet het beste.

 

 

In de tussentijd was de staf aan de slag gegaan met de grote witte tent. Elk jaar weer een aardig karwei, waarbij je op moet letten geen foutje in het begin te maken, want dan moet je weer opnieuw. Vandaag moest dat maar voor een deel.

 

De verkenners en gidsen hadden inmiddels de tenten al in gebruik genomen. Daarom werden zij aangezet om hout te zoeken voor ons kampvuur. We hebben een kleine competitie ervan gemaakt. Wie weet het meeste hout bij elkaar te halen, de verkenners of de gidsen. De gidsen gingen eerst als een speer. Zij  kwamen met een boomstam aan, die net te slepen was. Maar … ook de verkenners kwamen met een boomstam aan, die weer net wat groter en breder was.  Toch hebben de gidsen gewonnen, want zij hebben hun hout ook nog gezaagd en gehakt.

 

Na het hout halen werd aan de inwendige mens gedacht. We hadden twee verschillende soepen, satestokjes met broodjes en/of gehaktballetjes in tomatensaus.

 

De warmte van vanmiddag had inmiddels plaats gemaakt voor een koelte, die veroorzaakt werd door regenbuien, die zowel noordelijk als zuidelijk van ons voorbij kwamen. Deze regenbuien zijn helaas niet aan ons voorbij gegaan. We hadden weliswaar alleen last van motregen, maar dat was voldoende om ons avondprogramma in de tent te doen.

Na een heel leuk spel ging de jeugd langzaam naar bed en moest wachten tot zondag om de uitslag van het spel te horen, maar dat is een ander verhaal.

 

Zondag 7 Juli

We verlaten snel de tijd van de Oerknal. Dit is een zeer onaangename tijd voor leven. Er was zelfs nog geen leven in die tijd, zelfs de planeten, zonnen en sterrenstelsels moesten nog geboren worden. We reizen vandaag dus terug in de tijd, waar de aarde al lang was ontstaan en ook de maan was ontstaan. We zijn dus niet blijven stilstaan bij het ontstaan van de maan, want anders hadden we kunnen zien wat daar de precieze reden van was. Nee, we reizen door naar een tijd, waar wel leven was. ook nu slaan we een stuk over. We gaan niet naar de een-celligen, maar gaan meteen naar de grootste wezens, die onze aarde heeft gehad: de dinosauriers.  Deze periode begint ongeveer 250 miljoen jaar geleden. We zullen daar een dag vertoeven en moeten alleen opletten dat we niet worden verpletterd onder de enorme poten, die die dino's hadden. gelukkig hebben we een heel veilig kampterrein, dus dat zal wel goed komen.

 

We gebruikten de tijd van de dinosauriërs om onze kampkeuken af te maken. Met die enorme beesten heb je een goede basis nodig. Die basis was gisteren al gelegd, maar werd vandaag afgemaakt.

De dag begon met een ontbijtje, waarna we even aandacht hadden aan het vervolg van onze reis door de tijd. Daarvoor werden de beste tijdreizigers eerst in het zonnetje gezet door de dagtotem uit te reiken. De dagtotem ging vandaag naar Glenn, terwijl Floortje de reservetotem wist te bemachtigen.

De afbouw van de keuken had nog wat tegenslagen gehad (een nieuw zeil, dat diverse beschadigingen had). Gelukkig konden we ons met de overige zeilen nog behelpen. Jammer, maar het is niet anders. Vanwege het regenachtige weer van gisteren, hadden we ook al wat zeilen gebruikt bij de kampvuurcirkel. Zo konden we droog bij het kampvuur zitten, terwijl het toch regende. Deze zeilen hadden we verder niet nodig, waardoor zowel de keuken als de kampvuurplek overdekt konden worden.

In de middag was het de beurt aan Daantje. Zij had thuis een programma voor de middag voorbereid. Het was een combinatie van honkbal en voetbal. Een leuke combinatie, waar de groep even voor nodig had om in het spel te komen en tactieken te bepalen. Complimenten naar Daantje voor dit leuke originele spel. Bij de foto’s is trouwens onze inkoopploeg te zien, die tijdens het spel met de boodschappen aan kwamen fietsen.

Om 17:00 uur konden we de voetballiefhebbers verrassen met het feit dat we bij de receptie een beamer en een scherm hadden geregeld. Zo konden we even terugreizen naar onze eigen tijd om daar de finale voetbal van de dames te kunnen aanschouwen. Helaas, zoals iedereen zal weten, hebben de dames het niet gered tegen Amerika, maar wat hebben ze een prachtige prestatie neergezet.

Na de finale kwam de keuken pas weer vrij, dus toen kon er pas aan het avondeten worden gewerkt. Hoe dat heeft gesmaakt weten we dus nog niet, want dat ligt nog in de toekomst.

Anne-Lieke en Rosalie hebben aangegeven dat ze ook nog een stuk voor de kampkrant willen schrijven. Als dat lukt, zal dat hieronder nog geplaatst worden, maar dat zal sowieso wat later worden. 

Hoi wij zijn Rosalie en Annelieke, wij vonden het leuk om een keer te schrijven in de kampkrant. Vandaag hebben we een spel gedaan dat was verzonnen door Daantje. Het was erg gezellig en zeer bewegelijk. Je had 2 teams, een team moest pionnen omschoppen en over de andere lijn komen. Het andere team moest de bal naar het schop team rollen zodat het andere schop team kon schoppen. Toen het spel was afgelopen was het warm en gingen we samen naar de kamphut om een ijsje te kopen.  Toen we weer terug op de kampplaats waren, hadden we vrije tijd en gingen we voetbal kijken. Wij [Rosalie en Annelieke] gingen lekker zonnen in luchtstoelen. Na de vrije tijd gingen we eten en we hadden bami. Dadelijk hebben we een spel en het is nog een verrassing welk spel. We hebben er  veel zin in en laten ons verrassen. Groetjes Rosalie en Annelieke.

 

Maandag 8 Juli

We hebben een tijdje bij de dinosauriërs vertoefd, maar moeten op tijd weg. Zo’n 65 miljoen jaar geleden zijn de dinosauriërs uitgestorven, waarschijnlijk door de inslag van een enorme meteoriet. Dat is een moment waar je niet bij wil zijn. Daarom maken we een (voor de mensheid, maar niet voor de aarde) grote sprong en gaan naar zo’n 200.000 jaar terug: de tijd van de neanderthalers. Tussen 200.000 en 40.000 jaar geleden leefden de neanderthalers en verspreiden zij zich langzaam over onze hele aardbol. De oorsprong was Afrika, maar uiteindelijk waren overal mensen te zien. Wij gaan net als de neanderthalers er op uit en gaan vandaag dus hiken. We zijn benieuwd waar deze tocht ons allemaal naar toe zal brengen.

De grote trek van de mensheid is begonnen, zo ook van de verkenners en gidsen.

Iedereen was er vanmorgen op tijd uit. De rugzakken waren, zoals gisteravond afgesproken, al ingepakt en hoefden alleen maar gecontroleerd te worden op onnodige spullen. Die werden niet echt gevonden. Waarschijnlijk heeft de hike in het voorjaar toch z’n vruchten afgeworpen en heeft de verkenners en gidsen goed voorbereid op deze hike. De belangrijkste les: alles wat je thuis laat is meegenomen, hebben ze allemaal dus al geleerd. Een goede les voor nu, maar ook voor later bij de RSA.

Na de nodige controles, het allerlaatste toiletbezoek en een groepsfoto van de wandelaars was het tijd om erop uit te trekken en de wijde omgeving te gaan ontdekken. Voor het vertrek moest alleen nog de dagtotem uitgereikt worden. Deze ging vandaag naar Daantje. Zij had veel punten gescoord door het programma dat ze thuis had voorbereid en op kamp had uitgevoerd. Er waren heel veel tweede plaatsen, waardoor we de reserve dagtotem aan de leider in ons klassement hebben gegeven en dat was vandaag Floortje.

Stipt om 10:30 uur vertrok de groep op hun reis naar het onbekende in een onbekende tijd. Waar de volgende overnachting zal plaats vinden is nog onbekend en moet, net als bij de neanderthalers, nog gezocht worden. Dat kan van alles gaan worden, daar zullen we straks meer van laten weten.

In de tussentijd hebben de eerste foto’s van de hike ons bereikt. Een paar daarvan zullen we hieronder laten zien, zodat iedereen een beeld van deze hike kan krijgen.

 

Inmiddels hebben we het bericht ontvangen dat de verkenners en gidsen hun slaapplaats voor vannacht bereikt hebben. Dat betekent dat er een nederzetting gebouwd moet worden en dat de tenten uit de rugzakken gaan. Vergelijkbaar met de Big Bang van begin dit kamp, ontstaat nu ook in no time vanuit het niets een heel kampement.

Het veld, waar ze nu zitten is groot, dus we hebben al in de toekomst gekeken en gezien dat ze daar een groot veldspel gaan houden.

Dan is er nog een telefoontje nodig en het eten en alle andere spullen, die nodig zijn voor een aangenaam verblijf op deze tweede kampplaats, worden nagebracht, Wat een luxe toch!

Aan de blijde gezichten te zien, komt het eten op het juiste moment binnen.

Het eten, inclusief het toetje gingen er goed in. We maken even een uitstapje met onze tijdmachine, waardoor we er achter komen dat het een leuke avond zal gaan worden. Alle ingrediënten daarvoor zijn immers aanwezig: een leuke groep kids, leuke stafleden en een leuk spel dat de jeugd nog in petto heeft. Fijn toch zo'n tijdmachine. Kun je je programma aanpassen als blijkt dat het niet aanslaat. En voor jullie een vraag en voor ons een weet: wie weet, hebben we dat wel gedaan.

Het voorspelde spel:

 

Dinsdag 9 Juli

We gaan de neanderthalers achter ons laten en gaan een kijkje nemen bij de grote beschavingen.  Wat zullen we aantreffen bij de Mongolen, de Grieken, de Egyptenaren en de Romeinen. Welke beschaving zal ons het meeste aanspreken? We zullen het vandaag proberen te ontdekken. We keren terug van onze reis en gaan het even rustig aan doen.

 

We gingen naar bed in de tijd van de neanderthalers en staan op in de tijd van de grote beschavingen. Deze beschavingen hebben een groot deel van de wereld bezet, want de mens is altijd op zoek naar overheersing. Dit was bv. duidelijk te zien bij de Mongolen, maar ook bij de Grieken en de Romeinen. Wat ze met elkaar gemeen hadden was dat ze altijd grote afstanden aflegden. Daar waren wij ook nog mee bezig. We waren gisteren naar onze nederzetting vertrokken en moesten vandaag weer terug. Die terugreis ging niet zoals de heenreis. Er werd eerst een klein deel te voet afgelegd. Daarna gingen we te water en hebben we een groot stuk met boten afgelegd. Voor velen onder ons was dat de eerste keer dat ze in een boot zaten en een peddel in de handen hadden. Dat was duidelijk te zien aan de navigatie, die nog behoorlijk bijgeschaafd moest worden.

Gedurende de tocht werd de handigheid met de boten wat beter, waardoor het tweede deel een stuk sneller ging.

Door de tocht hebben we vanmorgen de dagtotem nog niet uitgereikt. Dat gaat in de nabije toekomst gebeuren en ondanks dat de jeugd het nog niet weet, kunnen we al zeggen dat Jeremy vandaag de dagtotem heeft behaalt en Maaike de reservetotem. We hebben bij een gelijke stand ervoor gekozen om de naam voor de reservetotem uit te loten tussen de mensen met de gelijke score en zij die hem nog niet gehad hebben. Zo hebben meer mensen de kans om de dagtotem danwel de reservetotem te kunnen bemachtigen.

Na de boottocht moest er nog een kleine 5 km gelopen worden om op ons kampterrein terug te komen. Die waren snel afgelegd.

Om de tocht helemaal af te ronden kreeg iedereen de mogelijkheid om te kiezen tussen een warme of een koude douche. De koude douche was het eenvoudigste. Die hadden we al. Voor de warme douche heeft de staf even geïmproviseerd met een bank en een jerrycan. Heerlijk zo’n douche. De jeugd is al geweest, nu is de staf aan de beurt. Verder hebben we nog het avondeten voor de boeg. Onze tijdmachine verteld ons dat dat frites gaan worden met frikandellen of vissticks .

 

Woensdag 10 Juli

De grote beschavingen liggen een beetje achter ons. We gaan een dagje mee met de grote ontdekkingsreizen. De mens heeft al heel veel gezien en ontdekt, maar er ligt nog heel veel te ontdekken. Weet Columbus een andere route naar het Oosten te vinden, naar India? Wij weten al hoe dat zal uitpakken en dat hij indianen weet te ontdekken. Maar of dat de goede benaming is van de volkeren, die ze hebben ontdekt? De toekomst heeft het al uitgewezen. Wij kijken gewoon eens even mee en gaan met Columbus het grote water over. Misschien nog wel een plonsje het water in.

Langzaam, maar zeker komen we dichter bij het heden. Vandaag gaan we net de grote ontdekkingsreizigers mee. Denk hierbij aan namen als Christopher Columbus, Willem Barentz, Abel Tasman, Ferdinand Magelaan en David Livingston. Zij hebben voor de mensheid veel betekent, helaas niet altijd positief, maar ook helaas wel passend bij de toenmalige tijdgeest.

Wij kijken even naar de overeenkomst, die al deze ontdekkingsreizigers hadden. Zij moesten allemaal het water over, of dat nu zeeën, oceanen of rivieren waren, of zelfs een combinatie hiervan. Zoals de ontdekkingsreizigers het water over gingen, zo gaan wij vandaag ook te water. We gaan daarvoor naar Nederland terug, richting Tilburg, waar we in een overdekt zwembad zullen gaan zwemmen. De weerberichten laten zien dat de kans op regen vandaag het grootste is, daarom hebben we de themadag voor morgen ook op morgen laten staan.

Voor we vertrokken moest de dagtotem nog uitgereikt worden. De puntentelling tijdens de hike is altijd wat lastig omdat iedereen voor dezelfde taak staat: van A naar B lopen. Toch zijn een paar mensen opgevallen, die weer wat extra meer verdienstelijk hebben gemaakt dan de rest. Zeker als het dan meerdere stafleden tegelijk opvalt, dan is er een punt om extra punten toe te kennen. De extra punten vandaag gingen naar Nienke en Maaike. Nienke voor de dagtotem en Maaike voor de reservedagtotem.

In de stand voor de kamptotem zijn de verschillen nog niet heel erg groot. Dat betekent dat iedereen deze nog kan winnen. Het winnen daarvan is natuurlijk leuk, maar uiteindelijk gaat het om het plezier dat we samen op kamp hebben.

Na het zwemmen werd er snel voor de inwendige mens gezorgd. Vandaag waren dat broodjes shoarma. Dat ging er wel in bij de groep. Na het eten nog de afwas en daarna kampvuur. We hebben geluk dat de regenwolken noordelijk en zuidelijk langs ons doorgaan. We hebben weliswaar wat tarps bij het kampvuur staan, maar het is toch prettiger om geen regen te hebben.

Eigenlijk hadden we nog een actief programma gepland, maar gezien het energielevel van de groep, hebben we besloten het kampvuur als afsluitende activiteit te houden.

Morgen gaan we weer even naar het heden, maar dat is een ander verhaal.

Donderdag 11 Juli

Op weg naar de toekomst maken we even een korte tussenstop in het heden. Het heden is erg actief, er worden dagelijks nieuwe dingen ontdekt. Er ligt heel veel klaar voor de toekomst. Wat gaan we straks nog allemaal ontdekken en tot hoever gaat onze kennis. We gaan onze tijdmachine maken, want ook al zijn we aan het reizen in de tijd, die machine moet ergens gemaakt worden. Dat gaan we in het heden doen. We gaan ook een tijdcapsule maken. Dan kunnen we over 10 jaar zien, waar we vandaag stonden. Wat zal er in die 10 jaar veranderd zijn, wat we hebben voorzien en wat zal er veranderd zijn, wat we niet hebben voorzien? Dat hopen we vandaag en de komende 10 jaar te ontdekken.

 

Vandaag keren we even terug naar het heden. Dat we kunnen tijdreizen komt omdat ooit een tijdmachine gebouwd moet zijn. Dat kan in het verleden zijn, het heden of de toekomst. Het verleden lijkt het niet te zijn, want dan hadden we het al geweten. De toekomst lijkt ons ook niet, want dan hadden we er nog niet van gehoord. Dus we moeten hem in het nu, het heden maken.

Alvorens te starten, werd ook vandaag de dagtotem eerst uitgedeeld. Vandaag ging deze naar Dania, met name voor haar inzet gisteravond. De reservedagtotem ging wederom naar Floortje, ook voor haar inzet gisteravond.

Voor we de tijdmachines konden gaan bouwen moest er eerst geld verdient worden om de onderdelen te kunnen kopen. We deden daarom eerst een spel, waarin de verkenners en gidsen een keuze moesten maken tussen het verleden, het heden en de toekomst. Hierbij speelden ze tegen 2 groepen tegelijkertijd. Iedereen verdiende hier munten mee. Bij een tweede spel moest al wat actiever gespeeld worden. Hierbij moest een groep zout zoeken, het allereerste betaalmiddel. Een tweede groepje moest geld zoeken, het huidige betaalmiddel. De laatste groep moest nano-chips zoeken, die model waren voor het elektronische betalen. Ook hierbij werden punten verdient, die in munten werden omgezet. Als laatste werd nog een zoekspel gedaan, waarbij genummerde kaartjes gezocht moesten worden en een zo hoog mogelijke score gehaald moest worden. Ook hier werden weer muntjes voor uitgekeerd. De munten werden aan iedereen persoonlijk uitgedeeld, waarna iedereen weer in een ander groepje werd ingedeeld. Met de muntjes van iedereen persoonlijk werd de groepskas van het nieuwe groepje gespekt. Dit geld kon gebruikt worden om onderdelen voor de tijdmachine te kopen. Dit ging per opbod. Wie het meeste bood, kreeg het bewuste onderdeel.

Nu was het dan ook echt tijd om aan de tijdmachines te gaan werken. Er ontstonden de meest mooie ontwerpen, die later in deze kampkrant nog ten toon worden gesteld.

 

Na het bouwen van de tijdmachines moesten deze nog voor de groep gepresenteerd worden. Voor dit alles: het ontwerp, de presentatie en de samenwerking in de groepjes, werden punten gegeven. Dit kostte de staf wel nog menig zweetdruppeltje, want er was goed gewerkt en de resultaten waren erg goed.

Na deze activiteit was er even een uurtje vrije tijd. Er waren verkenners en gidsen, die we in die tijd niet gezien hebben en die dus in dromenland waren beland. Helaas voor hen was het na dat uurtje tijd voor de volgende activiteit: het eten klaarmaken. Het eten werd op tafel uitgestald. Het groepje, dat de meeste punten had verdient met de tijdmachine, en het vuurtje maken, mocht als eerste een ingrediënt uitkiezen. Daarna was het de beurt aan het volgende groepje. Dit ging zo lang door tot al het eten verdeeld was. Niet overal zagen we de meest logische keuze, maar als je ziet dat je met vermicelli een ware pastaschotel tevoorschijn kunt toveren, dan is alles mogelijk. Er ontstonden vele gerechten, die allemaal ook door de staf gekeurd werden. Ook hier weer een bijna onmogelijke taak om punten te geven. Daarom hebben we alle groepjes hetzelfde aantal punten voor het eten gegeven en hebben we gepoogd om een puntenverdeling met de afwas te krijgen. Er werd kritisch gekeken of alles wel schoon was en of het goed gedroogd was, zeker geen zeepresten in de hoekjes. En zie ….. voor punten wordt echt alles gedaan. We hebben niets kunnen ontdekken wat niet schoon of droog was.

Na de afwas, het was inmiddels 21:00 uur, werd nog gewerkt aan de tijdcapsule. De uitleg hierover hadden we al eerder gedaan. Even later zaten overal over het terrein verspreid schrijvende verkenners, gidsen en stafleden. Iedereen ging hard aan de slag om er voor te zorgen dat we over 10 jaar leuke dingen uit de tijdcapsule kunnen halen. Er werden eigen formulieren gemaakt, maar ook brieven voor anderen, die pas over 10 jaar gelezen mogen worden. Er werd geschreven tot er bijna niets meer te lezen was door de ingevallen duisternis. Morgen is echter een nieuwe dag, waar verder aan de inhoud mag worden gewerkt.

 

Vrijdag 12 Juli

We gaan vandaag even een sprong in de tijd voorwaarts maken. We gaan een kijkje in de toekomst nemen. Hoe zal de toekomst uitzien en wat kunnen we nog allemaal verwachten. En een belangrijke vraag? Komen we nog wel terug uit de toekomst, terug naar het verleden, of beter gezegd het heden, waarin jullie nu dit verhaal lezen.

 

De laatste volle kampdag is aangebroken. We maken een kleine uitstap naar de toekomst, want we zijn reuzebenieuwd of we het gehaald hebben Mars te bewonen en sowieso zijn we benieuwd naar alle nieuwe ontwikkelingen, die we in de nabije toekomst zullen gaan krijgen.

Vanmorgen hebben we een beetje uitgeslapen, om te voorkomen dat we morgen als zombies in Sittard weer aankomen. Toch was rond 09:30 uur iedereen uit de tent en zaten we redelijk op tijd aan het ontbijt.

Vandaag gaat de strijd om de kamptotem een laatste fase in. Er gaan activiteiten komen, waar iedereen individueel punten kan scoren, zodat je niet afhankelijk bent van je groepsgenoten.

Voor we de eerste activiteit konden doen werden we eerst “overvallen” door een eerste regenbui, met een verdwaalde bliksemflits. Hierna kon de strijd beginnen.

We startten met een zeskamp. Voor deze zeskamp werd de groep in 3 groepjes verdeeld en streed je tegen de mensen in je eigen groepje. Daardoor konden dus individuele punten verdient worden. Van de activiteiten hebben we foto’s gemaakt, die misschien wel meer zeggen dan een tekst. Die foto’s volgen hieronder.

 

We gaan ervan uit dat dit het laatste stukje van de kampkrant is. We zijn al bezig met de eerste dingen afbreken, zoals onze keuken. Morgenvroeg gaan we dat afmaken, want dan komt de vrachtwagen weer om ons en onze spullen op te halen. We hebben dan ook geen tijd meer om iets in de kampkrant te zetten, maar geen nood: jullie zoon/dochter/broer/zus/neef/nicht/vriend/vriendin of noem maar op, is morgen weer terug in Sittard en kan van het laatste deel zelf verslag uitbrengen.

Bedankt voor het lezen en graag tot een volgend seizoen.

Zaterdag 13 juli


Het is nagenoeg tijd om het kamp weer af te breken. We gaan terug in de tijd dat hier geen kamp meer was en laten het terrein weer liggen voor toekomstige gebruikers.