• image
  • image
  • image
  • Mooi!
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • Kwal
  • image
  • image
  • Tulpjes
  • image
  • image
  • image

Peking Express Dukkelweekend

 

Het laatste weekend van april zijn de Dukkels en Pivo’s op Peking express weekend geweest. Onderstaand een verslag hoe het het team van Bas Schumans en Jordy verging.

 

Dag 1: Voordat we vertrokken kregen we de keuze een derde teamlid te adopteren voor de dag in ruil voor een tijdsbonus. Bas Trebus mocht gerust met ons mee in ruil voor tien minuten bonustijd. We vertrokken vol goede moed vanaf het gebouw in Sittard om een lift te regelen naar Beek, waar de eerste stop ons zou opwachten. De moed zonk ons al snel in de schoenen toen de auto die ons voorbij raasde reeds het team Bintang van Dwayne en Tijmen op de achterbank had zitten. We besloten dat de beste optie was om richting de rijksweg te lopen om daar iemand bereid te vinden ons naar Beek te brengen. Helaas waren de eerste twee auto's die voor ons stopten bekenden en moesten we de lift afslaan. Uiteindelijk ter hoogte van hotel de oranjeboom stopte een vrouw met haar dochter. Zijn jullie van scouting Sint Jozef? Nee! Don Bosco! Nou vooruit. Op naar Beek. Voor de deur van de eerste stop namen we afscheid en begonnen we aan de quiz. Toen de taak om in Maastricht te komen, met de optie voor nog een stop in Meerssen. We konden niet direct een lift vinden maar gelukkig stopte er een vriendelijke vrachtwagenchauffeur die onderweg was naar huis en wilde hij ons wel op de volgende stop in Meerssen afgooien. Hier kregen we de volgende opdracht, blind voorwerpen raden. Een klein gokje op de speelautomaat in het café leverde een gratis rondje drankjes op, altijd mooi meegenomen! Toen werd het lastig. Vanuit Meerssen bleek het verdomd lastig te zijn om op het gebouw in Amby te komen. Het tankstation waar we mensen vroegen of ze toevallig plek over hadden bleek aanvankelijk een misser te zijn. Gelukkig bedacht een jongen zich toen hij ons zag lopen en bracht ons opnieuw tot de deur van het eindpunt voor de dag. Vol goede moed stapten we binnen om te horen te krijgen dat het laatste team binnen was, wij. Dan tijd voor de bonuspunten van de posten uit te rekenen. Wonder boven wonder wisten wij de quiz als beste te beantwoorden. Geweldig, een uur bonustijd gescoord! De tweede post wisten wij ook te winnen, helaas mocht ons "geadopteerde" derde teamlid een tijdstraf uitdelen. In wat de grootste naaistreek van de laatste eeuw geweest moest zijn, besloot hij deze uit te delen aan ons. Dag tijdsbonus, hallo laatste plek in het klassement.

Dag 2: Bijna meteen vanaf de start stopte een rood autootje voor ons. Helemaal euforisch zetten we een sprint in naar de auto en konden we instappen. De vrouw achter het stuur, een recruiter bij YoungCapital voor HelloFresh heeft een vriendje dat bij scouting echt zat en kon ons niet laten staan. Na wat gepraat te hebben over de wedstrijd bracht ze ons rechtstreeks naar de eerste post. Compleet geïnfecteerd door onze competitiviteit bracht ze ons daarna ook nog naar de tweede post! Hier moesten we een quiz doen. Bij de tweede post van de ochtend aangekomen waren we bang geen nieuwe lift te kunnen vinden. Alle auto's reden voorbij. Toen we bijna de moed hadden opgegeven en ons hadden ingesteld om te gaan lopen tot aan de snelweg, stopte er een auto en toeterde naar ons. Een meneer van Innovaphone kon ons wel naar Eindhoven brengen. Toen we uitlegden waar we precies naartoe moesten voerde hij het adres in op zijn navigatiesysteem en bracht ons tot voor de deur. Wat zijn mensen toch geweldig! Een hele ervaring rijker. Na de lunchpauze kregen wij de taak om naar Ommel te liften. Nou zo gepiept dachten wij. Helaas bleken de mensen in Eindhoven niet zo gecharmeerd te zijn van lifters. De gewonnen tijd van de ochtend glipte steeds verder uit onze handen. In een wanhoopspoging besloot ik een vrouw aan te spreken bij het laatste tankstation voor de A67. Ik trok al mijn charmes uit de kast en wist een lift te scoren richting Venlo. In de auto bleek er echter 1 probleem te zijn, de afrit kon zij niet af. Als twee rebellen zijn we op de vluchtstrook uitgestapt bij de juiste afrit en sprongen wij over de vangrail. Eindelijk in Lommel aangekomen zijn we direct aan de opdracht begonnen bij de post. Helaas kwamen wij hier als laatste aan en de trend leek gezet te zijn. Toen was daar echter Mario. Deze vrolijke Roemeen woonde in de buurt van Ommel maar wilde ons best op onze eindbestemming in Venlo afzetten. Na verhalen uitgewisseld te hebben kwamen we kort daarna aan, maar zagen tot onze schrik reeds drie van de vijf teams al zitten. Redelijk verslagen legden wij ons erbij neer een maximale vierde (maar stiekem toch hopend op een derde plek) te halen. Als wraak voor de eerdere naaiactie besloten we onze gewonnen strafpunten toe te kennen aan Bas Trebus. Dat zou hem leren. Het grootste wonder volstrekte zich echter en alle andere teams waren elkaar strafpunten uit aan het delen en vergaten ons. De eindberekening luidde: op de eerste plek met 1 minuut verschil. Wij! Deze uitslag werd natuurlijk met volkomen ongeloof en een leuk gejuich ontvangen, waarna we hebben genoten van een heerlijke barbecue. De avond die erop volgde werd afgemaakt door gezelschapsspellen en verhalen. Op naar dag 3!

Dag 3: Vanuit het gebouw in Venlo kregen we de volgende opdracht. Op naar de verplichte post in Linne. Makkelijker gezegd dan gedaan. Tegendraads als we waren besloten we niet met de kudde mee te lopen maar een grote weg te kiezen, hopende om rechtstreeks een lift richting Roermond te scoren, waarbij we natuurlijk al onze charmes in de strijd zouden zetten om ons dan toch maar bij de post af te zetten. Onze charmes terzijde was er eigenlijk niemand die ons wilde oppikken. Halverwege Venlo vonden we wel een tankstation en een vrouw die ons wel graag bij de oprit naar de snelweg richting Roermond wilde afzetten. Dat leek ons een beter idee dan in het centrum een lift te scoren. De naaier (Trebus) reden we voorbij en alles leek goed. Toen keerde ons geluk om en tegen de tijd dat we Venlo uit waren, door een chille gozer die ons wel naar Roermond wilde brengen, was de post al haast gesloten. Tijdstraf zou dat betekenen. Vanuit Roermond probeerden we de binnenwegen richting Sittard af te speuren voor een lift en misschien toch nog de post te halen. Toen de post eenmaal bevestigde gesloten te zijn besloten we om dan maar rechtstreeks naar Sittard te liften. Uiteindelijk lukte dit, maar het eindpunt, café de hollande, midden op de markt bleek geen fijne liftbestemming te zijn. Uit de auto gegooid bij het Fortuna stadion hebben wij het op een lopen gezet richting station. Van daaruit zijn we richting de markt gelopen, ondertussen genietend van een of andere modeshow. Bijna geveld door de honger hebben we de organisatie een bericht gestuurd om ons alvast wat te eten en drinken te bestellen. Aangekomen zagen we de bui al hangen, laatste geëindigd. De laatste puzzel bleek makkelijk genoeg te zijn en hiermee wisten we nog wat extra tijd te winnen. Na het uitdelen van strafpunten en het tellen van de bonustijd wisten we nog een respectabele derde plek te bemachtigen. Nagenietend van een welverdiend biertje kan ik zeggen dat het een uiterst geslaagd weekend was!